بوی انتظار

گفتگوى دو مرغ هم پرواز

1172 — Fri, 14 Mar 2008 10:18:49 GMT

گفتگوى دو مرغ هم پرواز

دو پـرنـده بـا هـم در هـوا پـرواز مـى كـردنـد، سـيـنـه هـوا را مى شكافتند و با آزادى كـامـل بـه هـر سـو پـر مـى كشيدند. ناگاه چشم يكى از آن دو به زمين افتاد و مقدارى دانه گـنـدم كه روى زمين پراكنده بود. او همه اينها را مى ديد ولى مردى را كه در پشت سنگى كـمـيـن كـرده و در انتظار شكارى نشسته بود نمى ديد و با خوشحالى آنها را به جفت خود نشان مى داد.
جفتش گفت : من هم اينها را مى بينم ولى دام زير آن را هم ببين .
مـرغـك شـروع كـرد به بحث و مجادله بيهوده كه دامى وجود ندارد، اگر دامى گسترده بود حتما به چشم ما مى آمد.
جفت گفت : لزومى ندارد ما دام را ببينيم ، همين كه در اين سرزمين خشك و بى آب و علف ، بر خـلاف طـبـيـعـت مـقـدارى سـبـزه و گـنـدم ديـده مـى شـود، دليل است كه صيادى در كمين نشسته و دامى براى ما گسترده است .
مـرغ گـفـت : چـرا چـنـين مى گويى ؟ شايد كاروانى از اينجا عبور كرده و شب را در همين جا اتراق نموده و اين ها باقى مانده سفره و زاد و توشه آنهاست .
جـفـت پـاسـخ داد: اگر كاروانى از اينجا گذشته بود قطعا كاروان جاى پايى از خود به جاى مى گذاشتند.
مرغ گفت : شايد باد پاييزى ورزيده و خاكها را در هم ريخته و يا سيلى آمده و اثر پاهاى محو شده است .
جـفـت گفت : اگر بادى وزيده يا سيلى آمده بود بى شك اين سبزه ها و دانه را نيز با خود مى برد و هيچ گونه اثرى از آنها باقى نمى نهاد.
مرغ گفت : شايد تا همين جا وزيده . سپس آرام گرفته است .
جفت گفت : قبول ، اما بگو ببينم اين مردك كه پشت سنگ پنهان شده كيست ؟
مرغ گفت : شايد مردى است از راه رسيده و خسته كه در آنجا استراحت مى كند.
جفت گفت : پس چرا گهگاه كلاهش را بر مى دارد و سرك مى كشد؟
مـرغ گـفـت : شايد كلاهش را با دست گرفته كه باد كلاه و دستارش را نبرد، و از اين رو سرك مى كشد تا مگر رفيق راهى پيدا و با هم به سفر خود ادامه دهند.
جـفـت گـفـت : گـرفـتـم كه چنين باشد، بگو بدانم اين ريسمان و ميخها چيست كه بر سبزه گره خورده است ؟
مرغ گفت : من نيز در همين انديشه ام و تنها علت اين را دام است و آن ميخها تله .
جفت گفت : اما من مى دانم و شك ندارم كه كه آن ريسمان دام است و آن ميخها تله .
مرغ گفت : گيرم كه اينها دام و تله است . اما از كجا كه گرفتار آن شويم ؟
صدها هزار دام مى تنند تا يك صيد در آن گرفتار مى شود، مگر هر دامى صيد مى گيرد؟ اى بـسـا انبار انبار دانه گسترده مى شود و مرغان همه را بر مى چينند و هيچ يك گرفتار نمى آيند.
وانگهى گيرم كه به دام گرفتار آمدم ، زور و پنجه ام را كه از من نگرفته اند، من دام را پاره مى كنم و خود را نجات مى دهم .
فـرضـا كـه نـتـوانـسـتـم دام را پاره سازم خدا كه نمرده است ! ممكن است خداوند رحمى به دل صـيـاد كـنـد و دل او را بـه مـن مـهـربـان سـازد. و اگـر ناله و فرياد من سودى نكرد و دل صـيـاد بـه رحـم نـيـامـد، بـاز هـم امـيـد اسـت كـه روزى از مـن غافل شود و همان دم از دست وى پرواز كنم .
اگـر غـافـل نـشـد، او كـه براى هميشه زنده نيست ، بالاخره روزى خواهد مرد و من از حبس او رهايى مى يابم ...
او به هشدارهاى دوست خود اهميت نداد، فرود آمد و بر روى دانه ها نشست ، اما هنوز چند دانه برنچيده بود كه دام صياد او را به سوى خود كشيد، پاهاى او را بست و تيغ بر گلويش نهاد.
مـرغ طـمـاع هـر چـه عـجـز و لابه كرد سودى نبخشيد. پس با دلى پر از افسوس و آه ، در زير تيغ به زبان حال گفت :

آه آه از اين دل پر حسرت

اى دريغ از آنكه آرد حسرتم

آه آه اى نفس ، خونم ريختى

رشته اميد من بگسيختى

پروريدم اين سگ نفس پليد

چون توانا شد مرا درهم دريد

گفتگو با خدا

1172 — Fri, 29 Feb 2008 21:10:09 GMT

گفتگو با خدا

خوابيده بودم ؛

در خواب كتاب گذشته ام را باز كردم و روزهاي سپري شده عمرم را برگ به برگ مرور كردم . به هر روزي كه نگاه مي كردم ، در كنارش دو جفت جاي پا بود. يكي مال من و يكي مال خدا . جلوتر مي رفتم و روزهاي سپري شده ام را مي ديدم . خاطرات خوب ، خاطرات بد ، زيباييها ، لبخندها ، شيرينيها ، مصيبت ها، ... همه و همه را مي ديدم .

اما ديدم در كنار بعضي برگها فقط يك جفت جاي پا است . نگاه كردم ، همه سخت ترين روزهاي زندگي ام بودند . روزهايي همراه با تلخي ها ، ترس ها ، درد ها، بيچارگي ها .

با ناراحتي به خدا گفتم : «روز اول تو به من قول دادي كه هيچ گاه مرا تنها نمي گذاري . هيچ وقت مرا به حال خود رها نمي كني و من با اين اعتماد پذيرفتم كه زندگي كنم . چگونه ، چگونه در اين سخت ترين روزهاي زندگي توانستي مرا با رنج ها ، مصيبت ها و دردمندي ها تنها رها كني ؟ چگونه ؟»

خداوند مهربانانه مرا نگاه كرد . لبخندي زد و گفت : « فرزندم ! من به تو قول دادم كه همراهت خواهم بود . در شب و روز ، در تلخي و شادي ، در گرفتاري و خوشبختي .

من به قول خود وفا كردم ،

هرگز تو را تنها نگذاشتم ،

هرگز تو را رها نكردم ،

حتي براي لحظه اي ،

آن جاي پا كه در آن روزهاي سخت مي بيني ، جاي پاي من است ، وقتي كه تو را به دوش كشيده بودم !!!»

از يك افسانه عاميانه برزيلي

یا فاطمه(س) مرگ از نظر اسلام

1172 — Sat, 16 Feb 2008 13:28:18 GMT

مرگ از نظراسلام

كسانى كه به معارف اسلامى تا اندازه‏اى آشنايى دارند مى‏دانند كه در خلال بيانات كتاب و سنت، سخن روح و جسم يا نفس و بدن بسيار به ميان مى‏آيد و يا اينكه تصور جسم و بدن كه به كمك حس درك مى‏شود تا اندازه‏اى آسان است و تصور روح و نفس،خالى از ابهام و پيچيدگى نيست.

اهل بحث از متكلمين و فلاسفه شيعه و سنى در حقيقت‏«روح‏»،نظريات مختلفى دارند ولى تا اندازه‏اى مسلم است كه روح و بدن در نظر اسلام دو واقعيت مخالف همديگر مى‏باشند.بدن به واسطه مرگ،خواص حيات را از دست مى‏دهد و تدريجا متلاشى مى‏شود ولى روح نه اينگونه است‏بلكه حيات بالاصاله از آن روح است و تا روح به بدن متعلق است،بدن نيز از وى كسب حيات مى‏كند و هنگامى كه روح از بدن مفارقت نمود و علقه خود را بريد (مرگ) بدن از كار مى‏افتد و«روح‏»همچنان به حيات خود ادامه مى‏دهد.آنچه با تدبر در آيات قرآن كريم و بيانات ائمه اهل بيت عليهم السلام به دست مى‏آيد اين است كه روح انسانى پديده‏اى است غير عادى كه با پديده بدن،يك نوع همبستگى و يگانگى دارد.خداى متعال در كتاب خود مى‏فرمايد: لقد خلقنا الانسان من سلالة من طين ثم جعلناه نطفة فى قرار مكين ثم خلقنا النطفة علقة و خلقنا العلقه مضغة فخلقنا المضغة عظاما فكسونا العظام لحما ثم انشاناه خلقا آخر⁽¹⁾

يعنى:«تحقيقا ما انسان را از خلاصه‏اى كه از گل گرفته شده بود آفريديم،سپس او را نطفه‏اى قرار داديم در جايگاه آرامى،سپس نطفه را خونى بسته كرديم پس خون بسته را گوشتى جويده شده كرديم،سپس گوشت جويده شده را استخوانهايى كرديم،پس استخوانها را گوشت پوشانيديم پس از آن او را آفريده ديگرى بى سابقه قرار داديم‏».

از سياق آيات روشن است كه صدر آيات،آفرينش تدريجى مادى را وصف مى‏كند و در ذيل كه به پيدايش روح يا شعور و اراده اشاره مى‏كند آفرينش ديگرى را بيان مى‏كند كه با نوع آفرينش قبلى مغاير است.

و در جاى ديگر در پاسخ استبعاد منكرين معاد به اين مضمون كه انسان پس از مرگ و متلاشى شدن بدن و گم شدن او در ميان اجزاى زمين چگونه آفرينش تازه‏اى پيدا كرده انسان نخستين مى‏شود،مى‏فرمايد:«بگو فرشته مرگ،شما را از ابدانتان مى‏گيرد پس از آن به سوى خداى خودتان بر مى‏گرديد،يعنى آنچه پس از مرگ‏متلاشى گشته و در ميان اجزاى زمين گم مى‏شود، بدنهاى شماست ولى خودتان (ارواح) به دست فرشته مرگ از بدنهايتان گرفته شده‏ايد و پيش ما محفوظيد»⁽²⁾.

گذشته از اينگونه آيات،قرآن كريم با بيانى جامع،مطلق روح را غير مادى معرفى مى‏كند،چنانكه مى‏فرمايد:«از تو حقيقت روح را مى‏پرسند بگو روح از سنخ امر خداى من است‏»⁽³⁾.

و در جاى ديگر در معرفى امر خود مى‏گويد:«امر خدا وقتى كه چيزى را خواست اين است و بس كه بفرمايد بشو،آن چيز بى توقف مى‏شود و ملكوت هر شى‏ء همين است‏»⁽⁴⁾.

و مقتضاى اين آيات آن است كه فرمان خدا در آفرينش اشياء،تدريجى نيست و در تحت تسخير زمان و مكان نمى‏باشد،پس روح كه حقيقتى جز فرمان خداوند ندارد مادى نيست.و در وجود خود خاصيت ماديت را كه تدريج و زمان و مكان است ندارد.

بحث در حقيقت‏«روح‏»از نظر ديگران

كنجكاوى عقلى نيز نظريه قرآن كريم را درباره روح،تاييد مى‏كند.هر يك از ما افراد انسان از خود حقيقتى را درك مى‏نمايد كه از آن به‏«من‏»تعبير مى‏كند و اين درك،پيوسته در انسان موجود است،حتى گاهى سر و دست و پا و ساير اعضا حتى همه بدن خود را فراموش مى‏كند ولى تا خود هست،خود«من‏»از درك او بيرون نمى‏رود اين (مشهود) چنانكه مشهود است قابل انقسام و تجزى‏نيست و با اينكه بدن انسان پيوسته در تغيير و تبديل است و امكنه مختلف براى خود اتخاذ مى‏كند و زمانهاى گوناگون بر وى مى‏گذرد،حقيقت نامبرده‏«من‏»ثابت است و در واقعيت‏خود تغيير و تبديل نمى‏پذيرد و روشن است كه اگر مادى بود خواص ماديت را كه انقسام و تغيير زمان و مكان مى‏باشد مى‏پذيرفت.

آرى بدن همه اين خواص را مى‏پذيرد و بواسطه ارتباط و تعلق روحى اين خواص به روح نيز نسبت داده مى‏شود ولى با كمترين توجهى براى انسان آفتابى مى‏شود كه اين دم و آن دم و از اينجا و آنجا و اين شكل و آن شكل و اين سوى و آن سوى،همه از خواص بدن مى‏باشد و روح از اين خواص منزه است و هر يك از اين پيرايه‏ها از راه بدن به وى مى‏رسد.

نظير اين بيان در خاصه درك و شعور«علم‏»كه از خواص‏«روح‏»است جارى مى‏باشد و بديهى است كه اگر علم خاصه مادى بود به تبع ماده انقسام و تجزى و زمان و مكان را مى‏پذيرفت.

البته اين بحث عقلى دامنه دراز و پرسشها و پاسخهاى بسيارى به دنبال خود دارد كه از گنجايش اين كتاب بيرون است و اين مقدار از آن بحث در اينجا به عنوان اشاره گذاشته شد و براى استقصاى بحث‏بايد به كتب فلسفى اسلامى مراجعه نمود.

مرگ از نظر اسلام

در عين اينكه نظر سطحى،مرگ انسان را نابودى وى فرض مى‏كند و زندگى انسان را تنها همين زندگى چند روزه كه در ميان زايش‏و در گذشت،محدود مى‏باشد،مى‏پندارد،اسلام مرگ را انتقال انسان از يك مرحله زندگى به مرحله ديگرى تفسير مى‏نمايد.به نظر اسلام،انسان زندگانى جاويدانى دارد كه پايانى براى آن نيست و مرگ كه جدايى روح از بدن مى‏باشد،وى را وارد مرحله ديگرى از حيات مى‏كند كه كامروايى و ناكامى در آن بر پايه نيكوكارى و بد كارى در مرحله زندگى پيش از مرگ استوار مى‏باشد.

پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم مى‏فرمايد:«گمان مبريد كه با مردن نابود مى‏شويد بلكه از خانه‏اى به خانه ديگرى منتقل مى‏شويد»⁽⁵⁾.

پى‏نوشتها:

1-سوره مؤمنون،آيه 12-14.

2-سوره سجده،آيه 11.

3-سوره اسرى،آيه 85.

4-سوره يس،آيه 83.

5-بحار،ج 3،ص 161 از اعتقادات صدوق.

شيعه در اسلام صفحه 158

تاليف: علامه سيد محمد حسين طباطبايى

سرودهای انقلابی

1172 — Sat, 02 Feb 2008 12:13:14 GMT

ردیف	عنوان	اجرا	حجم (KB)	زمان
1	سرود ملی جمهوری اسلامی ایران		148	0:01:00
2	شعر انقلاب (آقاسی)		205	0:01:23
3	الله الله الله		1.064	0:07:15
4	الله اکبر		434	0:02:57
5	آمریکا آمریکا ننگ به نیرنگ تو		532	0:03:37
6	ملت برای ارتش، ارتش برای ملت		252	0:01:42
7	ای بسیج، ای سرفرازان افتخار میهن اید		590	0:04:01
8	به لاله ی در خون خفته		206	0:01:23
9	بت نگویید، شکستیم که بتگر باقی است		586	0:03:59
10	بوی گل سوسن و یاسمن آید		287	0:01:57
11	ای دین انسان ساز ایزدی		723	0:04:55
12	بهاران خجسته باد		237	0:01:35
13	ای ایران		491	0:03:20
14	خرمشهر، ای شهر شهیدان		877	0:05:58
15	من ایرانیم آرمانم شهادت		799	0:05:27
16	الا معمار و طراح حرم برخیز		586	0:03:59
17	شهید راه تو افتخار، نام تو ماندگار		240	0:01:38
18	خجسته باد این پیروزی		662	0:04:30
19	هوا دلپذیر شد، گل از خاک بر دمید		286	0:01:56
20	نبودی با ما ببینی، که چه روزگاری داشتیم « جدید »		668	0:04:32
21	22 بهمن روز از خود گذشتن « جدید »		813	0:04:36
22	هموطن کنون که سر زد از افق فروغ ایزدی « جدید »		765	0:04:20
23	تا تو ای بهار تازه آمدی سروهای سر فراز آمدند « جدید »		702	0:03:58

آنچه يك جوان بايد بداند

1172 — Wed, 23 Jan 2008 15:55:36 GMT

نام كتاب : آنچه يك جوان بايد بداند(ويژه جوانان دانشجو)
نام نويسنده :رضافرهاديان
جستجو
روح پر خروش
روح كنجكاو و پر خروش جوان ، هميشه درصدد جستجو و آشنايى با پديده هاى وجودى خود و اطراف و پيرامون خويش است . جوان ،بنا به موقعيتى كه دارد، محيطى كه در آن زندگى مى كند، شرايط زمانى خاصى كه درآن به سر مى برد، دوستانى كه با آنها نشست و برخاست دارد، زمينه هاىشكل گيرى افكار و عواطف و شخصيت او فراهم مى شود.
افكار و انديشه شما، همواره تحت تاثير مسائل و عوامل درونى و بيرونى شماست كه هر لحظه به نحوى و به شكلى توجه شما را به خود جلب كرده ، سير افكار و انديشه هاى شما را به سوى خود مى كشاند.
كشش و انگيزهاى شما به سوى انجام دادن كارها و فعاليت ها، رويدادها، افراد، انجمن ها و محافل دور و بر و پيرامون شما، حاكى از نيازهاى جسمى و روانى شماست كه به صورت هدف ها و آرزوها و خواسته ها و موجب حركت و جنب و جوش شما براى رفع نيازها و احتياجاتتان مى شود.
گاهى به خود، به آينده خود، به خواسته ها و نيازمندى هاى خود، به محيط پيرامون خويش ، به دوستانى كه با آنان در ارتباط هستند و به سخنان و برخوردهاى والدين مى انديشيد. زمانى هم غرق در شناخت پديده ها و شگفتى هاى بزرگ عالم طبيعت مى شويد و به مظهر آيات الهى و خالق و آفريننده عالم طبيعت مى انديشيد. زمانى ديگر به شخصيت هاى بزرگى كه در جامعه و تاريخ ، انقلاب و تحولى عظيم به وجود آورده اند. لحظه اى بعد پرنده خيالتان به محيط خانه و فضاى آموزشى باز مى گردد و از برخوردى كه با ديگران داشته ايد، متاثر مى شويد و از رفتار خود با ديگران تعجب مى كنيد و به فكر فرو مى رويد. گاهى احساس موفقيت مى كنيد و از خود رضايت داريد و خود را از ديگران بهتر و بالاتر مى دانيد و فكر مى كنيد كه ديگران ، احساسات شما را درك نمى كنند و زمانى ياءس و نااميدى سراسر وجود شما را مى گيرد و احساس كمبود و حقارت مى كنيد و خود را از ديگران كم تر و عقب مانده تر مى بينيد. از عصبانيت ها و پرخاشگرى هايى كه نسبت به ديگران داشته ايد، نگران و ناراحت شده ايد، از عهدشكنى هاى خود، از اين كه در مقابل تمايلات و هوس ها و خواسته هاى زود گذر تسليم مى شويد و از اين كه نمى توانيد تصميم بگيريد و اراده اى ضعيف داريد، سخت شرمنده ايد.
همه اين حالات و نوسانات روحى و روانى از ويژگى هاى دوران جوانى است كه ذهن شما را همواره به خود مشغول مى كند؛ زيرا شما كودك و نوجوان ديروز، يكباره با سرعت فوق العاده اى رشد كرده ايد و خود را در موقعيت جديد و پر مسئوليت امروز مى يابيد و همين ، موجب سردرگمى شما شده است . گاهى ذهن شما فعال شده ، از خود مى پرسيد كه : من كيستم ؟
اين خواسته ها و تمايلات در من براى چيست ؟
در برخورد با ديگران چگونه باشم ؟
ديگران درباره من چه تصورى دارند؟
چگونه مى توانم خودم را كنترل كنم ؟
تا چه حد بايد خشم خود را فرو برم ؟
چگونه زندگى كنم كه رفتارم سبب رنجش ديگران نشود و موجب رضايت و احترام مردم باشد؟
چگونه مى توانم از آرامش روانى برخوردار باشم ؟
چه كار كنم و چگونه باشم تا دوستان خوبم مرا بپذيرند؟
و...
همه اين سوال ها شما را به دو پرسش اساسى هدايت مى كند و مى كشاند كه :
1. من كيستم ؟
2. چگونه بايد باشم ؟
اين دو سوال و سوال هايى از اين قبيل ، شما را به اين حقيقت راهنمايى مى كند كه :

تا نيابى معرفت ، بر نفس خويش
	ره نيابد نفس تو گامى به پيش ⁽¹⁾

بنابراين ، مهم ترين مسئله اى كه شما جوان عزيز، بايد به آن بپردازى و به آن دست يابى ، خودشناسى است . حال ببينيم كه خودشناسى چه اهدافى مى تواند داشته باشد؟

1172 — Sun, 16 Dec 2007 11:52:25 GMT

	حدیث نخست « يا علي تارك الحج و هُو مُستطيع كافر » اي علي (ع) كسي كه مستطيع است و به حج نرود كافر است.» ( تفسير صافي، ج 1، ص 282 )

حدیث دوم

حج مبرور (حجی که با آن خوش کلامی و اطعام دادن باشد) ، هیچ جزایی ندارد مگر بهشت.

محجة البیضاء ، ج 2 ، ص 191

	حدیث سوم حجرالاسود دست خداست در میان خلق ، که آن بندگان مصافحه می کنند با او چون مصاحفه بنده با آقا ، یا دخیل کسی با کسی.بحارالانوار ، ج 99 ، ص 225 ، ح 22 (با اندکی تفاوت)

	حدیث چهارم کعبه از آن جهت کعبه نامیده می شود که در وسط زمین قرار دارد.من لایحضره الفقیه ، ج 2 ، ص 124

حدیث پنجم

زینت ایمان ، اسلام و زینت کعبه ، طواف است.

مستدرک ، ج 9 ، ص 375

حدیث ششم

طواف همچون نماز است با این تفاوت که در طواف می توانند سخن بگویند اما در نماز نه.

سنن ترمذی ، ص 153

حدیث هفتم

خداوند به طواف کنندگان فخر می کند و اگر قرار بود ملائکه با کسی مصافحه کنند، با طواف کنندگان خانه خدا مصاحفه می کردند.

شفاء الغرام ، ج 1 ، ص 292

حدیث هشتم

هیچ طواف کننده ای نیست که هنگام زوال آفتاب با سر و پای برهنه گرد این خانه طواف کند ، در حالی که پیاده در حرکت است ، گام های خود را کوتاه بر می دارد ، چشمانش را به زمین می دوزد و در هر شوطی از طواف ؛ حجرالاسود را لمس می کند بدون آن که کسی را آزار رساند و یاد و ذکر خدا از زبانش بیفتد ، مگر آن که خداوند در هر گامی که بر می دارد ، هفتاد هزار حسنه برای او ثبت می کند ، هفتاد هزار گناه او را می پوشاند و او را هفتاد هزار درجه بالا می برد و ثواب آزاد کردن هفتاد هزار برده که قیمت هر یک ده هزار درهم باشد به او می دهد و می تواند هفتاد نفر از بستگانش را شفاعت کند و هفتاد هزار حاجت او را برآورده می شود اگر خواست در دنیا و اگر خواست در آخرت.

کافی ، ج 4 ، ص 412 ، حدیث 3 ؛ من لایحضره الفقیه ، ج 3 ، ص33

حدیث نهم

کسی که پنجاه مرتبه طواف کند از گناه پاک می شود ، همچون زمانی که از مادر متولد شده است.

شفاء الغرام ، ص 484

حدیث دهم

آنگاه که میان صفا و مروه سعی کنی ، نزد خداوند پاداش آن که پیاده از شهرش به مکه آمده و نیز پاداش آن کس که هفتاد بنده مومن را آزاد کرده خواهی یافت.

بحار ، ج 96 ، ص 236

حدیث یازدهم

انداختن سنگ به جمره ها سعی بین صفا و مروه برای بپا داشتن یاد و ذکر خداوند بلندمرتبه ، تشریع شده است.

ترمذی کیف ترمی الجمار ، باب 64 ، ج 3 ، ص 246 ، ح 902

حدیث دوازدهم

مَن سَوّفَ الحَجَّ حتّى‏ يَموتَ بَعثَهُ اللَّهُ يَومَ القِيامَةِ يَهوديّاً أو نَصْرانيّاً .

هر كس در رفتن حجّ چندان تعلّل ورزد تا مرگش فرا رسد ، خداوند او را در روز رستاخيز يهودى يا نصرانى برانگيزد .

حدیث سیزدهم

الحَجّ يَنْفي‏الفَقرَ

حجّ فقر و تهيدستى را از بين مى‏برد

حدیث چهاردهم

مَن حَجَّ بمالٍ حَرامٍ فقالَ : لَبَّيْكَ اللّهُمَّ لَبَّيْكَ ، قالَ اللَّهُ لَهُ : لا لَبَّيْكَ ولا سَعْدَيْكَ ، حَجُّكَ مَردودٌ علَيكَ .

هر كس با مال حرام حجّ كند و بگويد : لبّيك اللهم لبّيك ، خداوند به او فرمايد لا لبّيك و لا سعديك ، حَجّت از آنِ خودت باد !

بفرمایید ضرر نمیکنید.

1172 — Tue, 04 Dec 2007 10:49:00 GMT

به نام خدا...

بزرگترین باشگاه تبادل اطلاعات در ایران.

به اطلاع کلیه عزیزان میرسانم این باشگاه

نیازهای شما را در ضمینه های گوناگون

فکری واطلاعاتی برطرف می نماید.

خواهشمندم عزیزان نظرات خود را

در همینجا مطرح کنند.

بفرماییدـ

http://www.asooclub.com

خدا نگهدار

1172 — Thu, 11 Oct 2007 12:28:18 GMT

خدا نگهدار تو اي چشم تر // خدا نگهدار دعاي سحر
خدا نگهدار فضاي جنون // خدا نگهدار دل غرق خون
گذشت شبهاي قشنگ وفا // خدا به سينه هاي تنگ ده شفا
دلم گرفته است جنون سر زده // نيمه شب گدا در خانه تودر زده
خدا دلم دگر ز دستم برفت // قدر نداسته ز دستم برفت
دعاي افتتاح يادت به خير//ضحي و انشراح يادت به خير
خدا نگهدار دعاي کبير // ارحم يا راحم شيخ الکبير
خدا نگهدار جوشن صغير // ارحم يا رازق طفل الصغير
شده دگر ماه خدا سوي غروب // اغفر يا غافر کل الذنوب
فغان زبي صاحبي و بي دلي// کجاست يارم براي درد دلي
خدا فقط براي تو گفته ام // فقط سر کوي حسين رفته ام
گناه اگر کرده ام از غفلت است // نه بر سر تو از کسي منت است
تو کاشف الکرب همه عالمي //نه يک شبه تو ليله القدر همه سالمي
فداي العفو گنهکار ها // بسوزد از عشق تو تب دار ها
من که فقط لاف زدم در ميان // مبر ز رويم آبرويم امان
کاش فقط در اين ميان من نبود // کاش فقط روح بد و تن نبود
کاش دلم کبوترجلد بود // کاش که محکوم عقب گرد بود
کاش رضاي مرتضي داشتم // کاش فقط عشق خدا داشتم
کاش علي دست به دل ميکشيد // کاش صداي مدبران مي شنيد

تکبير نماز عيد قنوت نماز روز عيد

عید فطر

1172 — Wed, 10 Oct 2007 19:32:18 GMT

مهربان پروردگار! به پاسداشت مهرورزي تو، روزه گرفتيم و اكنون به نماز فطرت، پاك ميرويم و در آبي رحمتت روح و جان مي شوييم و تن پوش آمرزش بر تن مي نماييم. در اين لحظه هاي سبز استجابت، شاخه هاي نخل آرزو را در دست مي گيريم و ظهور موعود آخرين را از تو ميخواهيم.

مسلمانان روزه دار كه ماه رمضان را به روزه دارى به پا داشته و از خوردن و آشاميدن و بسيارى از كارهاى مباح ديگر امتناع ورزيده اند، اكنون پس از گذشت ماه رمضان در نخستين روز ماه شوال اجر و پاداش خود را از خداوند مي ‏طلبند، اجر و پاداشى كه خود خداوند به آنان وعده داده است.

اميرالمؤمنين، حضرت على (عليه السلام) در يكى از اعياد فطر خطبه اى خوانده‏ اند و در آن مؤمنان را بشارت و مبطلان را بيم داده ‏اند كه:

اى مردم! اين روز شما روزى است كه نيكوكاران در آن پاداش مي ‏گيرند و زيانكاران و تبهكاران در آن مأيوس و نااميد مي ‏گردند و اين شباهتى زياد به روز قيامتتان دارد، پس با خارج شدن از منازل و رهسپار جايگاه نماز عيد شدن، به ياد آوريد خروجتان از قبرها و رفتنتان را به سوى پروردگار، و با ايستادن در جايگاه نماز به ياد آوريد ايستادن در برابر پروردگارتان را و با بازگشت ‏به سوى منازل خود، متذكر شويد بازگشتتان را به سوى منازلتان در بهشت‏ برين، اى بندگان خدا، كمترين چيزى كه به زنان و مردان روزه ‏دار داده مي‏شود اين است كه فرشته ‏اى در آخرين روز ماه رمضان به آنان ندا ميدهند و ميگويند:

«هان! بشارتتان باد، اى بندگان خدا كه گناهان گذشته‏ تان آمرزيده شد، پس به فكر آينده خويش باشيد كه چگونه بقيه ايام را بگذرانيد.»

عارف وارسته ملكى تبريزى درباره عيد فطر آورده است: «عيد فطر روزى است كه خداوند آن را از ميان ديگر روزها بر گزيده است و ويژه هديه بخشيدن و جايزه دادن به بندگان خويش ساخته و آنان را اجازه داده است تا در اين روز نزد حضرت او گرد آيند و بر خوان كرم او بنشينند و ادب بندگى بجاى آرند، چشم اميد به درگاه او دوزند و از خطاهاى خويش پوزش خواهند، نيازهاى خويش به نزد او آرند و آرزوهاى خويش از او خواهند و نيز آنان را وعده و مژده داده است كه هر نيازى به او آرند، برآوره و بيش از آنچه چشم دارند به آنان ببخشند و از مهربانى و بنده‏ نوازى، بخشايش و كارسازى در حق آنان روا دارد كه گمان نيز نمي‏برند.»

روز اول ماه شوال را بدين سبب عيد فطر خوانده ‏اند كه در اين روز، امر امساك و صوم از خوردن و آشاميدن برداشته شده و رخصت داده شد كه مؤمنان در روز افطار كنند و روزه خود را بشكنند. ابتداى خوردن و آشاميدن را افطار مي ‏نامند و از اين رو است كه پس از اتمام روز و هنگامى كه مغرب شرعى در روزهاى ماه رمضان، شروع مي‏شود، انسان افطار مي كند يعنى اجازه خوردن پس از امساك از خوردن به او داده مي ‏شود.

عيد سعيد فطر، عيد آسودگي از آتش غفلت و رهيدگي از زنجير نفس، بر ميهمانان حضرت حق مبارك باد.

حاج شيخ عباس قمي (محدث قمي ) صاحب مفاتيح الجنان

1172 — Tue, 18 Sep 2007 13:24:03 GMT

برزخ -فشار قبر- برالوالدين حق الناس »»»حاج شيخ عباس قمي (محدث قمي )

" محدث قمى براى فرزند بزرگش نقل كرده است كه : وقتى كتاب " منازل الاخره " را تاليف و چاپ كردم و به
قم آمد ، به دست شيخ عبدالرزاق مساله گو - كه هميشه قبل از ظهر در صحن مطهر حضرت معصومه - سلام الله
عليها - مساله مى گفت - افتاد ۰ مرحوم پدرم كربلائى محمد رضا از علاقه مندان شيخ عبدالرزق بود و هر روز
در مجلس او حاضر مى شد ۰ شيخ عبدالرزق ، روزها كتاب " منازل الاخره " را گشوده و براى مستمعين مى خواند
۰ يك روز پدرم به خانه آمد و گفت : شيخ عباس كاش مثل اين مساله گو مى شدى و مى توانستى منبر بروى و اين
كتاب را كه امروز براى ما خواند ، بخوانى ۰ چند بار خواستم بگويم آن كتاب از آثار و تاليفات من است ،
اما هر بار خوددارى كردم و چيزى نگفتم ۰ فقط عرض كردم ، دعا بفرماييد خداوند توفيقى مرحمت فرمايد ۰ " -
برالوالدين اخلاص [ مرحوم علامه جليل حاج شيخ عباس قمى رحمه الله بعد از وفات در خواب نگرانى خود را از
حادثه اى كه براى كتابهاى وقفى موجود نزد او پيش آمده بود اظهار كرد ۰ و دستور داد كتابها را اصلاح كنند
و به متولى آنها بسپارند ۰ در ايامى كه مقيم نجف اشرف بود چند جلد از كتاب - بحار الانوار - علامه مجلسى‏
كه وقف بوده از مرحوم آقا سيد عبد الغفار مازندرانى امانت ميگيرند ، كه مطالعه كنند ، توليت كتابها با
آقاى سيد عبدالغفار بوده است ۰ پس از وفات آن مرحوم ورثه ميخواستند كتابها را به آقا سيد عبدالغفار
مسترد دارند، مرحوم سيد عبدالغفار از آقاى حاج ميرزا محسن محدث زاده مى پرسند : اگر احتياج بان داريد
نگاه داريد ؟ پاسخ ميدهند : خير ، احتياج نداريم بنا ميگذارند كه كتابها را برگردانند ، روزى دو و گاهى
سه جلد را مى بردند و به متولى نامبرده تحويل ميدهند ۰ در همان اوقات روزى يك نفر اهل علم افغانى يا
پاكستانى در مدرسه مرحوم آقا سيد محمد كاظم يزدى به آقاى حاج ميرزا على محدث زاده فرزند بزرگ آن مرحوم
ميگويد : من حاج شيخ عباس را در خواب ديدم فرمود : محسن كتابهاى وقفى را بزمين زده و خراب‏شده ، و مرا
ناراحت كرده است ، فورا كتاب را بدهيد صحافى كنند ، و به متولى رد كنند ۰ بعد از ظهر كه حاج ميرزا محسن
به خانه ميايد آقاى محدث زاده و مادرشان از ايشان ميپرسند : كتابها را به زمين زدى ؟ حاج ميرزا محسن با
كمال تعجب ميگويد : آرى ولى شما از كجا فهميديد ؟ چون كسى در كوچه نبود ۰ قضيه خواب و دستور مرحوم حاج
شيخ عباس را نقل كرده سپس كتاب را صحافى نموده و سالم رد ميكنند ۰